Существительное Частотностьtop-10000CEFR C1
der

Unschuldsbeweis

[ˈʊnˌʃʊltsbəˌvaɪ̯s]
По слогам un|schulds|be|weis
§ Грамматика
Genitiv
des Unschuldsbeweises
Plural
die Unschuldsbeweise
§Значения
masumiyet kanıtı
Ein Beleg oder ein Umstand, der beweist, dass eine Person keine Schuld an einer Tat trägt.
Bir kişinin bir eylemden dolayı suçsuz olduğunu kanıtlayan bir kanıt veya durum.
нейтральное
  1. Der Anwalt suchte verzweifelt nach einem Unschuldsbeweis.
    — Avukat, çaresizce bir masumiyet kanıtı arıyordu.
  2. Die Videoaufnahme diente als entscheidender Unschuldsbeweis.
    — Video kaydı, suçsuzluğun kanıtı olarak belirleyici bir rol oynadı.
masumiyet kanıtı
Ein Beweis, der die Unschuld einer Person zweifelsfrei bestätigt.
Bir kişinin masumiyetini şüphesiz şekilde doğrulayan bir kanıt.
возвышенное
  1. Sein Alibi war der ultimative Unschuldsbeweis.
    — Onun mazereti, suçsuzluğunun en kesin kanıtıydı.
  2. Es fehlte an einem klaren Unschuldsbeweis für den Angeklagten.
    — Sanık için net bir masumiyet kanıtı yoktu.
§Идиомы
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке