masumiyet
Der Zustand, nicht schuldig an einer Tat oder einer Sünde zu sein.
Bir eylemden veya günahtan dolayı suçsuz olma durumu.
-
Der Anwalt konnte seine Unschuld beweisen.— Avukat, masumiyetini kanıtlayabildi.
-
Trotz der Beweise zweifelt niemand an seiner Unschuld.— Kanıtlara rağmen, kimse onun masumiyetinden şüphe etmiyor.
Синонимы
Антонимы