odrzucający, nieuznający
Etwas oder jemanden nicht anerkennend, ablehnend oder die Gültigkeit/Berechtigung einer Sache verneinend.
Nie uznając czegoś lub kogoś, odrzucając to lub negując ważność/uzasadnienie czegoś.
-
Er zeigte eine aberkennende Geste gegenüber dem Vorschlag.— Wykonał gest wyrażający dezaprobatę wobec tej propozycji.
-
Die Entscheidung war rein aberkennend.— Decyzja miała wyłącznie charakter negatywny.
-
Sie blickte ihn mit einem aberkennenden Ausdruck an.— Spojrzała na niego z dezaprobatą.
Антонимы