workoholik, uzależniony od pracy
Ein übermäßiges, zwanghaftes Verlangen nach Arbeit zeigend; die Tendenz zu übermäßiger Arbeitsleistung besitzend.
Wykazujący nadmierne, obsesyjne pragnienie pracy; posiadający skłonność do nadmiernego wysiłku roboczego.
-
Mein Bruder ist ein extrem arbeitssüchtiger Mensch.— Mój brat to osoba niezwykle uzależniona od pracy.
-
Sie gilt in der Firma als sehr arbeitssüchtig.— W firmie uważana jest za osobę bardzo pracowitą.
-
Er wurde als arbeitssüchtig eingestuft.— Uznano go za pracoholika.
Антонимы