arrestieren

[aʁɛsˈtiːʁən]

По слогам ar|res|tie|ren

◆ Грамматический конструктор

Управление

jdn. arrestieren A— kogoś aresztować

„Die Polizei hat den Verdächtigen gestern arrestiert."

§ Грамматика

Основные формы · правильный

Infinitiv

arrestieren

Präteritum

arrestierte

Partizip II

hat arrestiert

§Значения

aresztować

Eine Person durch die Polizei oder eine Behörde festnehmen und in Gewahrsam nehmen.

Osobę aresztować przez policję lub władze i umieścić w izolatce.

нейтральное терминологическое

Die Polizei hat den Verdächtigen gestern arrestiert.

— Wczoraj policja aresztowała podejrzanego.
Er wurde wegen Diebstahls arrestiert.

— Został aresztowany za kradzież.

Синонимы

Антонимы

zatrzymać, powstrzymać

Einen Vorgang oder eine Entwicklung stoppen oder zum Stillstand bringen.

Zatrzymać lub spowolnić jakiś proces lub rozwój.

терминологическое

☞ Często używane w znaczeniu przenośnym w nauce lub gospodarce.

Die neue Maßnahme soll die Inflation arrestieren.

— Nowe środki mają na celu powstrzymanie inflacji.
Man konnte den Verfall der Werte nicht arrestieren.

— Nie można było zatrzymać spadku wartości.

§ Спряжение — полные таблицы

Präsens презенс

Präteritum претеритум

Imperativ императив

Konjunktiv I конъюнктив I

Konjunktiv II конъюнктив II

Partizip партицип

arrestierend	Präsens
arrestiert	Perfekt

Infinitiv инфинитив

arrestieren

zu arrestieren

§Связанные слова