вимовний
In der Lage, sprachlich oder artikulatorisch deutlich geformt oder ausgedrückt werden zu können.
Здатне до чіткого формування або вираження мовними чи артикуляційними засобами.
-
Der Laut ist für Kinder schwer artikulierbar.— Цей звук важко вимовити дітям.
-
Diese Phoneme sind nicht einfach artikulierbar.— Ці фонеми важко вимовити.
Синонимы
Антонимы