uspokojony, uspokojony i pewny siebie
In einem Zustand der inneren Ruhe oder Gelassenheit nach einer Phase der Unruhe oder Sorge.
W stanie wewnętrznego spokoju lub opanowania po okresie niepokoju lub troski.
-
Nach der Nachricht war er sichtlich beruhigt.— Po usłyszeniu tej wiadomości wyraźnie się uspokoił.
-
Sie blickte mit einem beruhigten Gesicht auf ihn.— Patrzyła na niego ze spokojną miną.
-
Ich bin jetzt völlig beruhigt.— Teraz jestem całkowicie spokojny.
Антонимы