Глагол Частотностьtop-10000CEFR B1

bestrafen

[bəˈʃtʁaːfn̩]
По слогам be|stra|fen
◆ Грамматический конструктор
Возвратность
Управление
jdn. bestrafen A— birini cezalandırmak
„Der Richter bestraft den Dieb."
jdn. für etwas bestrafen A— birini bir şey için cezalandırmak
„Er wurde für den Fehler bestraft."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
bestrafen
Präteritum
bestrafte
Partizip II
hat bestraft
§Значения
cezalandırmak
Jemanden aufgrund eines Fehlverhaltens oder Gesetzesverstoßes sanktionieren.
Birinin yanlış davranışı veya yasayı ihlali nedeniyle cezalandırılması.
нейтральное
  1. Der Richter bestrafte den Dieb mit einer hohen Geldstrafe.
    — Hakim, hırsızı yüksek bir para cezasına çarptırdı.
  2. Die Schule hat den Schüler streng bestraft.
    — Okul, öğrenciyi sert bir şekilde cezalandırdı.
Синонимы
cezalandırmak
Eine unangenehme Konsequenz als Reaktion auf eine Handlung herbeiführen.
Bir eyleme tepki olarak hoş olmayan bir sonuç meydana getirmek.
нейтральное
☞ Ayrıca mecazi anlamda doğa olayları veya kader için de kullanılabilir.
  1. Die Natur bestraft den Menschen oft für seine Gier.
    — Doğa, insanı açgözlülüğünden dolayı sık sık cezalandırır.
  2. Das Schicksal hat ihn hart bestraft.
    — Kader onu ağır bir şekilde cezalandırdı.
Антонимы
kendini cezalandırmak
Sich selbst für eine Tat oder einen Fehler maßregeln.
Bir eylem veya hata nedeniyle kendini azarlamak.
нейтральное
☞ Geri dönüşlü kullanım: kendini cezalandırmak.
  1. Er bestrafte sich selbst, indem er keine Pause machte.
    — Mola vermeyerek kendini cezalandırdı.
  2. Sie hat sich für den Fehler bitter bestraft.
    — Hata yaptığı için kendini ağır bir şekilde cezalandırdı.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich bestrafe
du bestrafst
er/sie/es bestraft
wir bestrafen
ihr bestraft
sie/Sie bestrafen
Präteritum претеритум
ich bestrafte
du bestraftest
er/sie/es bestrafte
wir bestraften
ihr bestraftet
sie/Sie bestraften
Imperativ императив
bestrafe (du)
bestrafen wir
bestraft (ihr)
bestrafen Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich bestrafe
du bestrafest
er/sie/es bestrafe
wir bestrafen
ihr bestrafet
sie/Sie bestrafen
Konjunktiv II конъюнктив II
ich bestrafte
du bestraftest
er/sie/es bestrafte
wir bestraften
ihr bestraftet
sie/Sie bestraften
Partizip партицип
bestrafend Präsens
bestraft Perfekt
Infinitiv инфинитив
bestrafen
zu bestrafen
§Связанные слова

Сообщить об ошибке