potrzebujący odpoczynku
Einen hohen Bedarf an Ruhe, Erholung oder Schlaf habend.
Mający dużą potrzebę spokoju, wypoczynku lub snu.
-
Nach der langen Wanderung fühlte er sich sehr erholungsbedürftig.— Po długim spacerze czuł, że bardzo potrzebuje odpoczynku.
-
Die erholungsbedürftigen Patienten liegen im Krankenhaus.— Pacjenci potrzebujący odpoczynku leżą w szpitalu.
-
Ein erholungsbedürftiger Geist braucht Stille.— Umysł potrzebujący wypoczynku potrzebuje ciszy.