belirten, tespit eden, kaydeden
Etwas konstatierend, eine Tatsache oder einen Sachverhalt festlegend oder bezeichnend.
Bir şeyi tespit eden, bir gerçeği veya durumu belirleyen ya da ifade eden.
☞ Genellikle, açıklayıcı veya tespit edici bir tutumu ifade etmek için Birinci Ortaç olarak kullanılır.
-
Er gab eine feststellende Bemerkung ab.— Bir tespitte bulundu.
-
Die feststellende Analyse war sehr präzise.— Yapılan analiz oldukça hassastı.
-
Sie blickte ihn mit einem feststellenden Ausdruck an.— O, ona tespit edici bir ifadeyle baktı.
Синонимы