kahramanca, kahramanca
Besitz von Eigenschaften eines Helden, wie Mut, Tapferkeit oder Aufopferung.
Bir kahramanın cesaret, yiğitlik veya fedakarlık gibi özelliklere sahip olması.
-
Er leistete einen heldhaften Kampf gegen die Übermacht.— O, üstün güçlere karşı kahramanca bir mücadele verdi.
-
Ihr Verhalten war absolut heldhaft.— Davranışları tam anlamıyla kahramanca idi.
-
Die Soldaten zeigten heldhaften Mut.— Askerler kahramanca bir cesaret sergilediler.
Синонимы