z braku, przy braku
Ausdrück für das Fehlen oder den Mangel an einer bestimmten Sache oder Person.
Wyrażenie na oznaczenie braku lub niedostępności określonej rzeczy lub osoby.
-
In Ermangelung eines Beweises wurde er freigesprochen.— Wobec braku dowodów został uniewinniony.
-
Man musste in Ermangelung besserer Ideen diesen Plan wählen.— W obliczu braku lepszych pomysłów trzeba było wybrać ten plan.