dzwoniący, brzęczący
Einen klingelnden Ton erzeugend oder wie eine Glocke erklingend.
Wydający dźwięk dzwoniący lub brzmiący jak dzwon.
-
Ein klingelndes Geräusch erfüllte plötzlich den leeren Raum.— Nagle puste pomieszczenie wypełnił dźwięk dzwonienia.
-
Die klingelnde Telefonleitung unterbrach die Stille.— Dzwoniący telefon przerwał ciszę.
-
Ein klingelndes Signal ertönte plötzlich aus der Ferne.— Nagle z daleka dobiegł dzwoniący sygnał.
Антонимы