leugnen

[ˈlɔʏɡnən]

По слогам leug|nen

◆ Грамматический конструктор

Управление

etwas leugnen A— coś zaprzeczać

„Er leugnet die Tat."

§ Грамматика

Основные формы · правильный

Infinitiv

leugnen

Präteritum

leugnete

Partizip II

hat geleugnet

§Значения

zaprzeczać

Etwas, das wahr ist, als falsch bezeichnen oder die Existenz von etwas abstreiten.

Określanie czegoś, co jest prawdą, jako fałszywego lub zaprzeczanie istnieniu czegoś.

нейтральное

Er leugnet die offensichtliche Wahrheit.

— On zaprzecza oczywistej prawdzie.
Niemand kann die Vorteile dieser Methode leugnen.

— Nikt nie może zaprzeczyć zaletom tej metody.

Синонимы

zaprzeczać, wypierać się

Sich weigern, eine Schuld oder eine Tatsache zu akzeptieren oder einzugestehen.

Odmówienie przyjęcia lub przyznania się do winy lub faktu.

нейтральное

☞ Często używane w kontekście prawnym lub moralnym.

Der Angeklagte leugnete seine Tat trotz der Beweise.

— Oskarżony zaprzeczał swojemu czynowi pomimo istniejących dowodów.
Sie hat die Anschuldigungen vehement geleugnet.

— Energicznie zaprzeczyła tym oskarżeniom.

Антонимы

§ Спряжение — полные таблицы

Präsens презенс

Präteritum претеритум

Imperativ императив

Konjunktiv I конъюнктив I

Konjunktiv II конъюнктив II

Partizip партицип

leugnend	Präsens
geleugnet	Perfekt

Infinitiv инфинитив

leugnen

zu leugnen

§Связанные слова