uprawniony do ochrony
Besitzt das rechtliche Anrecht oder die Befugnis, Schutz oder eine bestimmte Leistung in Anspruch zu nehmen.
Posiada prawne uprawnienie lub kompetencję do ubiegania się o ochronę lub określoną usługę.
☞ Używane głównie w kontekście prawniczym lub urzędowym.
-
Die schutzberechtigte Person muss den Antrag stellen.— Osoba uprawniona do ochrony musi złożyć wniosek.
-
Sind diese Flüchtlinge als schutzberechtigt eingestuft?— Czy ci uchodźcy zostali uznani za uprawnionych do ochrony?
-
Nur schutzberechtigte Klienten erhalten diese Leistungen.— Tylko uprawnieni klienci otrzymują te świadczenia.
Синонимы
Антонимы