kavgaçı, tartışmacı
Bereit oder gewillt, Konflikte, Diskussionen oder körperliche Auseinandersetzungen zu suchen.
Çatışmaları, tartışmaları veya fiziksel çekişmeleri aramaya hazır veya istekli.
-
Er ist ein sehr streitlustiger Mensch.— O, çok kavgacı bir insandır.
-
Warum bist du heute so streitlustig?— Neden bugün bu kadar tartışmacısın?
-
Die streitlustige Stimmung verhinderte eine Einigung.— Anlaşmazlık eğilimindeki atmosfer, bir uzlaşmayı engelledi.
Антонимы