tartışmak, atışmak
Einen verbalen Konflikt oder eine Auseinandersetzung mit jemandem führen.
Biriyle sözlü bir çatışma veya tartışma yaşamak.
-
Die Nachbarn streitern oft.— Komşular sık sık tartışırlar.
-
Die beiden Geschwister streitern oft um das Spielzeug.— İki kardeş sık sık oyuncaklar yüzünden kavga ederler.
-
Die Nachbarn streitern ständig mit dem Vermieter.— Komşular sürekli olarak ev sahibiyle tartışıyorlar.