przysięgły, pod przysięgą
Unter Eid gestellt; rechtlich verpflichtet, die Wahrheit zu sagen oder eine bestimmte Pflicht zu erfüllen.
Pod przysięgą; prawnie zobowiązany do mówienia prawdy lub do wypełnienia określonego obowiązku.
-
Der vereidigte Zeuge sagte die Wahrheit.— Przysięgły świadek mówił prawdę.
-
Sie ist eine vereidigte Notarin.— Jest notariuszką z przysięgą.
-
Der Beamte ist rechtlich vereidigt.— Urzędnik został prawnie zaprzysiężony.
-
Die Soldaten wurden auf die Verfassung vereidigt.— Żołnierze złożyli przysięgę na wierność konstytucji.
Синонимы