izin vermek
Jemandem etwas erlauben oder eine Handlung gestatten.
Birine bir şey yapmasına izin vermek veya bir eylemi onaylamak.
☞ Genellikle resmi veya hukuki bağlamlarda kullanılır.
-
Der Lehrer verstattet den Schülern eine kurze Pause.— Öğretmen, öğrencilere kısa bir mola vermesine izin veriyor.
-
Die Behörde hat es ihm nicht verstattet.— Yetkili makam buna izin vermedi.
Синонимы
Антонимы