Перевод
Интерфейс
Местоимение Частотностьtop-50CEFR A1

wir

[viːɐ̯]
Склонение · 1 лицо, множественное число
Nominativ
wer?
 N
wir
мы
Wir gehen ins Kino.
— Мы идём в кино.
Akkusativ
wen?
 A
uns
нас
Sie ruft uns an.
— Она нам звонит.
Dativ
wem?
 D
uns
нам
Gib uns das Geld.
— Дай нам деньги.
Genitiv
wessen?
 G
unser SELTEN
(нас)
Man erinnere sich unser.
— Помните о нас. (устар.)
§ Употребление

Личное местоимение 1-го лица множественного числа. Особенность: Akkusativ и Dativ совпадают — uns.

Притяжательное местоимение
unser Притяжательное от «wir». Склоняется как ein/kein, но в некоторых формах -e перед окончанием выпадает: «unser Vater» → «unserm Vater» (разг.) / «unserem Vater» (стандарт).
unser Vater
наш отец
unsere Mutter
наша мать
unser Kind
наш ребёнок
unsere Eltern
наши родители
§ Сравнение со всеми лицами
Склонение · все личные местоимения · полная таблица
PERSON SUBJEKT NOM. AKK. DAT. GEN.
1. Sg. я ich mich mir meiner
2. Sg. ты du dich dir deiner
3. Sg. он er ihn ihm seiner
3. Sg. она sie sie ihr ihrer
3. Sg. оно es es ihm seiner
1. Pl. мы wir uns uns unser
2. Pl. вы ihr euch euch euer
3. Pl. они sie sie ihnen ihrer
Höfl. Вы (вежливое) Sie Sie Ihnen Ihrer
§ Тонкости
Pluralis Majestatis / Modestiae
В формальной речи иногда «wir» используется вместо «ich» — в редакционных статьях, докладах, королевских указах. Сегодня редкость, но встречается.
§Значения
my
Personalpronomen der 1. Person Plural; bezeichnet den Sprecher zusammen mit einer oder mehreren weiteren Personen.
Zaimek osobowy 1. osoby liczby mnogiej; określa mówiącego wraz z jedną lub kilkoma innymi osobami.
  1. Wir wohnen seit zehn Jahren in Berlin.
    — Mieszkamy w Berlinie od dziesięciu lat.
  2. Morgen fahren wir ans Meer.
    — Jutro jedziemy nad morze.
  3. Können wir dir helfen?
    — Czy możemy ci pomóc?
my (włączając słuchacza)
"wir" mit einbeziehender Bedeutung: Sprecher und Angesprochener gemeinsam; oft auffordernd oder verbindend gemeint.
„wir” o znaczeniu włączającym: mówiący i adresat razem; często używane w znaczeniu zachęcającym lub łączącym.
☞ Często w wezwaniach, na lekcjach i w opiece; wyraźnie włącza słuchacza do kręgu odbiorców.
  1. So, jetzt machen wir erst mal eine Pause.
    — No dobrze, teraz zrobimy sobie przerwę.
  2. Wie geht es uns denn heute? — Wir fühlen uns schon besser.
    — Jak się dziś czujemy? — Czujemy się już lepiej.
my (królewskie/autorskie)
formelles "wir" anstelle von "ich" (Pluralis Majestatis bzw. Modestiae), etwa in Erlassen, Vorworten oder wissenschaftlichen Texten.
Formalne użycie „my” zamiast „ja” (liczba mnoga majestatyczna lub skromnościowa), na przykład w rozporządzeniach, przedmowach lub tekstach naukowych.
☞ Wyszukane, dziś rzadko używane; dawniej w królewskich dekretach, obecnie nadal powszechne jako skromne „my” w tekstach fachowych.
  1. Wir, von Gottes Gnaden König, verordnen …
    — My, z Bożej łaski król, rozkazujemy...
  2. Im nächsten Abschnitt zeigen wir, dass die These haltbar ist.
    — W następnej części pokażemy, że ta teza jest słuszna.

Сообщить об ошибке