Прилагательное Частотностьtop-10000CEFR C1

übelriechend

[ˈyːbl̩ʁiːçn̩t]
По слогам ü|bel|rie|chend
§Значения
nieprzyjemnie pachnący, śmierdzący
Einen unangenehmen, fauligen oder stinkenden Geruch verbreitend.
Wydzielający nieprzyjemny, zgniły lub cuchnący zapach.
нейтральное
  1. Der übelriechende Müll stand den ganzen Tag draußen.
    — Cuchnący śmieć leżał na zewnątrz przez cały dzień.
  2. Der Abfluss im Bad ist extrem übelriechend.
    — Odpływ w łazience bardzo nieprzyjemnie pachnie.
  3. Sie verbreiteten einen übelriechenden Gestank.
    — Wydzielały obrzydliwy, cuchnący zapach.
Синонимы
Антонимы
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке