bezakcentowość
Der Zustand, bei dem eine Sprache ohne erkennbaren regionalen oder fremdsprachlichen Akzent gesprochen wird.
Stan, w którym język jest mówiony bez wyczuwalnego akcentu regionalnego lub obcojęzycznego.
☞ Jest często używane w kontekście nabywania języka i fonetyki.
-
Das Ziel vieler Lernender ist die vollständige Akzentfreiheit.— Celem wielu uczących się jest całkowity brak akcentu.
-
Viele Sprachschüler streben nach absoluter Akzentfreiheit beim Sprechen.— Wielu uczących się języka dąży do całkowitego braku akcentu w mowie.
Синонимы
Антонимы