savunmacılık, savunma tutumu
Eine abwehrende oder schützende Haltung oder Strategie, um sich gegen Angriffe zu behaupten.
Saldırılara karşı kendini savunmak için benimsenen bir dirençli veya koruyucu tutum ya da strateji.
-
Die Defensivität der Strategie war in der Verhandlung deutlich spürbar.— Stratejinin savunmacı niteliği müzakerelerde açıkça hissediliyordu.
-
Seine Defensivität verhinderte eine offene Kommunikation zwischen den Partnern.— Onun savunmacı tutumu, partnerler arasında açık bir iletişimin oluşmasını engelledi.
Синонимы
Антонимы