birinci sınıf, en üst düzey
Die Eigenschaft, von höchster Wichtigkeit, Qualität oder Rangordnung zu sein.
En yüksek öneme, kaliteye veya sıralamaya sahip olma özelliği.
☞ Bu kelime Almancada çoğunlukla isim olarak kullanılır (die Erstrangigkeit); sıfat olarak ise son derece nadirdir ve bunun yerine ‘erstklassig’ veya ‘primär’ kullanılır.
-
Die Erstrangigkeit dieses Projekts ist für die Firma entscheidend.— Bu projenin önceliği, şirket için hayati önem taşımaktadır.
-
Die Erstrangigkeit dieser medizinischen Forschung ist für die Wissenschaft unbestreitbar.— Bu tıbbi araştırmanın üstünlüğü bilim dünyası için tartışmasızdır.
Синонимы
Антонимы