ton kościelny, dźwięk kościelny
Ein spezifischer Klang oder Ton, der in einer Kirche erzeugt wird, etwa durch Orgeln oder Glocken.
Określony dźwięk lub ton, który powstaje w kościele, na przykład dzięki organom lub dzwonom.
-
Der tiefe Kirchenton der Glocken war weit zu hören.— Głęboki, kościelny dźwięk dzwonów słychać było z daleka.
-
Ein sanfter Kirchenton erfüllte den gesamten Raum.— Delikatny dźwięk dzwonów kościelnych wypełnił całe pomieszczenie.