Ritter

[ˈrɪtɐ]

По слогам rit|ter

§ Грамматика

Genitiv

des Ritters

Plural

die Ritter

§Значения

rycerz

Ein Adliger des Mittelalters, der durch militärische Ausbildung und Ausrüstung ausgezeichnet war.

Szlachcic średniowieczny, który wyróżniał się wojskowym wykształceniem i wyposażeniem.

нейтральное

Der Ritter ritt auf seinem weißen Pferd.

— Rycerz jechał na swoim białym koniu.
Viele Ritter kämpften in der großen Schlacht.

— Wielu rycerzy walczyło w wielkiej bitwie.

Синонимы

rycerz, dżentelmen

Eine Person, die sich durch besonders edle oder mutige Eigenschaften auszeichnet.

Osoba, która wyróżnia się szczególnie szlachetnymi lub odważnymi cechami.

возвышенное

Er verhielt sich in der Krise wie ein wahrer Ritter.

— W czasie kryzysu zachowywał się jak prawdziwy rycerz.
Er ist ein echter Ritter, weil er den Schwächeren immer hilft.

— To prawdziwy rycerz, ponieważ zawsze pomaga słabszym.

§Идиомы

§Однокоренные

§Связанные слова