utanç, mahcubiyet
Ein unangenehmes Gefühl der Selbstbeurteilung aufgrund von Fehlverhalten oder Unwürdigkeit.
Yanlış davranışlar veya layık olmamaktan kaynaklanan, hoş olmayan bir özdeğerlendirme hissi.
-
Er empfand tiefe Scham über seine Lüge.— Yalanı yüzünden derin bir utanç duydu.
-
Die Scham war ihr in diesem Moment deutlich anzusehen.— O an utancı yüzünden açıkça belli oluyordu.
Синонимы
Антонимы