heykel, büst
Eine lebensgroße oder größere Darstellung einer Person oder eines Wesens, meist aus Stein, Metall oder Bronze.
Bir kişinin veya varlığın, çoğunlukla taş, metal veya bronzdan yapılmış, gerçek boyutunda veya daha büyük bir tasviri.
-
Die Statue im Garten ist aus weißem Marmor.— Bahçedeki heykel beyaz mermerden yapılmıştır.
-
Der Künstler schuf eine beeindruckende Statue.— Sanatçı, etkileyici bir heykel yarattı.
-
Wir sahen die antiken Statuen im Museum.— Müzede antik heykelleri gördük.
Синонимы