głęboki smutek, wielki żal
Ein Zustand von sehr starkem, tiefem und oft anhaltendem seelischem Schmerz oder Kummer.
Stan bardzo silnego, głębokiego i często trwałego cierpienia lub smutku psychicznego.
☞ Często używane jako rzeczownik, lecz w kontekstach opisowych może pełnić funkcję stanu (przymiotnik-cecha).
-
Nach dem Verlust seines Hundes versank er in tiefer Tieftraurigkeit.— Po utracie psa pogrążył się w głębokim smutku.
-
Nach der Trennung überkam ihn eine unerklärliche Tieftraurigkeit.— Po rozstaniu ogarnął go niewytłumaczalny głęboki smutek.
Синонимы
Антонимы