Существительное Частотностьtop-10000CEFR C1
der

Unschuldsbeweis

[ˈʊnˌʃʊltsbəˌvaɪ̯s]
По слогам un|schulds|be|weis
§ Грамматика
Genitiv
des Unschuldsbeweises
Plural
die Unschuldsbeweise
§Значения
dowód niewinności
Ein Beleg oder ein Umstand, der beweist, dass eine Person keine Schuld an einer Tat trägt.
Dowód lub okoliczność, która potwierdza, że dana osoba nie ponosi winy za jakieś czynienie.
нейтральное
  1. Der Anwalt suchte verzweifelt nach einem Unschuldsbeweis.
    — Adwokat rozpaczliwie szukał dowodu niewinności.
  2. Die Videoaufnahme diente als entscheidender Unschuldsbeweis.
    — Nagranie wideo stanowiło decydujący dowód niewinności.
dowód niewinności
Ein Beweis, der die Unschuld einer Person zweifelsfrei bestätigt.
Dowód, który bezsprzecznie potwierdza niewinność danej osoby.
возвышенное
  1. Sein Alibi war der ultimative Unschuldsbeweis.
    — Jego alibi było najlepszym dowodem niewinności.
  2. Es fehlte an einem klaren Unschuldsbeweis für den Angeklagten.
    — Brakowało wyraźnego dowodu niewinności oskarżonego.
§Идиомы
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке