Глагол Частотностьtop-10000CEFR B2

aus·lernen

[ˈaʊ̯sˌlɛʁnən]
По слогам aus|ler|nen
◆ Грамматический конструктор
Управление
etwas auslernen A— bir şeyi öğrenmek/öğrenip hakim olmak
„Er muss seinen Beruf erst noch auslernen."
§ Грамматика
Основные формы · правильный · Отделяемая
Infinitiv
auslernen
Präteritum
lernte aus
Partizip II
hat ausgelernt
§Значения
eğitimini tamamlamak
Eine Ausbildung oder ein Studium vollständig abschließen.
Bir eğitimi veya öğrenim sürecini tamamen tamamlamak.
нейтральное
  1. Er möchte erst einmal seine Lehre auslernen.
    — Öncelikle çıraklık eğitimini tamamlamak istiyor.
  2. Sie hat ihren Beruf endlich ausgelernt.
    — Sonunda mesleğini öğrenmeyi başardı.
Синонимы
Антонимы
tamamen öğrenmek
Sich in einem Bereich so weit spezialisieren, dass man alles Wissenswerte gelernt hat.
Bir alanda, bilinmesi gereken her şeyi öğrenene kadar uzmanlaşmak.
нейтральное
☞ Genellikle mecazi anlamda kullanılır.
  1. In diesem Handwerk kann man nie ganz auslernen.
    — Bu meslekte asla tam anlamıyla ustalaşmak mümkün değildir.
  2. Er hat das Fachgebiet fast ausgelernt.
    — Bu alanda neredeyse her şeyi öğrenmiş durumda.
unutmak
Etwas (oft eine Gewohnheit oder ein Verhalten) vollständig ablegen oder verlernen.
Bir şeyi (genellikle bir alışkanlık veya davranışı) tamamen bırakmak veya unutmak.
нейтральное
☞ Nadiren kullanılır; çoğunlukla refleksif şekilde veya bir durumdan çıkma üzerine odaklanarak kullanılır.
  1. Man muss alte Denkmuster erst einmal auslernen.
    — Öncelikle eski düşünce kalıplarını öğrenmeyi bırakmak gerekir.
§ Спряжение — полные таблицы
trennbar
Präsens презенс
ich lerne aus
du lernst aus
er/sie/es lernt aus
wir lernen aus
ihr lernt aus
sie/Sie lernen aus
Präteritum претеритум
ich lernte aus
du lerntest aus
er/sie/es lernte aus
wir lernten aus
ihr lerntet aus
sie/Sie lernten aus
Imperativ императив
lerne (du) aus
lernen wir aus
lernt (ihr) aus
lernen Sie aus
Konjunktiv I конъюнктив I
ich lerne aus
du lernest aus
er/sie/es lerne aus
wir lernen aus
ihr lernet aus
sie/Sie lernen aus
Konjunktiv II конъюнктив II
ich lernte aus
du lerntest aus
er/sie/es lernte aus
wir lernten aus
ihr lerntet aus
sie/Sie lernten aus
Partizip партицип
auslernend Präsens
ausgelernt Perfekt
Infinitiv инфинитив
auslernen
auszulernen
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке