Глагол Частотностьtop-25000CEFR C1

beklemmen

[bəˈklɛmən]
По слогам be|klem|men
◆ Грамматический конструктор
Управление
jemanden beklemmen A— когось пригнічувати
„Die Stille beklemmt ihn."
beklemmt sein N— відчувати стиснення/бути в стані стиснення
„Ich fühle mich sehr beklemmt."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
beklemmen
Präteritum
beklemmte
Partizip II
hat beklemmt
§Значения
пригнічувати, тиснути, тривожити
Jemanden emotional oder psychisch unter Druck setzen oder beunruhigen.
Чинити на когось емоційний або психічний тиск чи тривожити його.
нейтральное
  1. Die ständigen Nachrichten beklemmen ihn sehr.
    — Постійні новини дуже його пригнічують.
  2. Es beklemmte sie, als sie die leere Wohnung sah.
    — Їй стало тривожно, коли вона побачила порожню квартиру.
обмежувати, стримувати
Etwas physisch einengen oder den Raum/die Bewegungsfreiheit einschränken.
Якимось чином фізично стискати або обмежувати простір/свободу руху.
нейтральное
☞ Досить рідко в сучасному вживанні; часто у значенні «обмежувати».
  1. Die engen Gassen beklemmen den Verkehr.
    — Вузькі вулички ускладнюють рух транспорту.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich beklemme
du beklemmst
er/sie/es beklemmt
wir beklemmen
ihr beklemmt
sie/Sie beklemmen
Präteritum претеритум
ich beklemmte
du beklemmtest
er/sie/es beklemmte
wir beklemmten
ihr beklemmtet
sie/Sie beklemmten
Imperativ императив
beklemme (du)
beklemmen wir
beklemmt (ihr)
beklemmen Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich beklemme
du beklemmest
er/sie/es beklemme
wir beklemmen
ihr beklemmet
sie/Sie beklemmen
Konjunktiv II конъюнктив II
ich beklemmte
du beklemmtest
er/sie/es beklemmte
wir beklemmten
ihr beklemmtet
sie/Sie beklemmten
Partizip партицип
beklemmend Präsens
beklemmt Perfekt
Infinitiv инфинитив
beklemmen
zu beklemmen
§Связанные слова

Сообщить об ошибке