kwalifikowany, zdolny do wykonywania zawodu
In der Lage oder berechtigt, eine bestimmte berufliche Tätigkeit auszuüben.
W stanie lub uprawniony do wykonywania określonej działalności zawodowej.
☞ Często używane w kontekście kwalifikacji lub wymogów prawnych.
-
Nach dem Studium ist sie voll berufbar.— Po ukończeniu studiów jest w pełni gotowa do pracy.
-
Er ist für diesen Posten nicht berufbar.— Nie nadaje się do tego stanowiska.
-
Sind die Absolventen sofort berufbar?— Czy absolwenci są od razu gotowi do podjęcia pracy?
Синонимы
Антонимы