Прилагательное Частотностьtop-5000CEFR B2

berufen

[bəˈʁuːfn̩]
По слогам be|ru|fen
§ Грамматика
Сравнение · правильный
Positiv
berufen
Komparativ
berufener
Superlativ
am berufensten
§Значения
powołany, przeznaczony
Auf eine bestimmte Tätigkeit oder einen Beruf bestimmt oder dazu bestimmt, eine bestimmte Aufgabe zu erfüllen.
Przeznaczony do wykonywania określonej czynności lub wykonywania zawodu; przeznaczony do wypełnienia określonego zadania.
возвышенное
☞ Często używane w znaczeniu wewnętrznego przeznaczenia.
  1. Er fühlte sich als Lehrer berufen.
    — Czuł, że jest powołany do roli nauczyciela.
  2. Sie ist zur Kunst berufen.
    — Jest powołana do sztuki.
Синонимы
Антонимы
mianowany, powołany
In ein Amt, eine Position oder eine wissenschaftliche Position gerufen oder ernannt.
Wezwany lub mianowany na urząd, stanowisko lub stanowisko naukowe.
нейтральное
  1. Der Professor ist auf den Lehrstuhl berufen.
    — Profesor został powołany na stanowisko kierownika katedry.
  2. Sie ist als Expertin berufen worden.
    — Została powołana na ekspertkę.
§Однокоренные
§Связанные слова
Глагол Частотностьtop-5000CEFR B2

berufen

[bəˈʁuːfn̩]
По слогам be|ru|fen
◆ Грамматический конструктор
Возвратность
Управление
jemanden auf eine Stelle berufen A— wyznaczyć kogoś na dane stanowisko
„Der Professor wurde auf den Lehrstuhl berufen."
jemanden zu etwas berufen D— kogoś do czegoś wyznaczyć
„Er wurde zu einer wichtigen Aufgabe berufen."
sich auf etwas berufen A— powoływać się na coś
„Sie berief sich auf ihr Recht."
§ Грамматика
Основные формы · неправильный
Infinitiv
berufen
Präteritum
berief
Partizip II
hat berufen
§Значения
mianować, powołać
Jemanden in ein Amt oder eine Position ernennen.
Mianować kogoś na urząd lub stanowisko.
официальное
☞ Często używane na określenie wysokich stanowisk politycznych lub akademickich.
  1. Der Minister wurde zum Botschafter berufen.
    — Minister został mianowany ambasadorem.
  2. Sie wurde auf den Lehrstuhl berufen.
    — Została mianowana na stanowisko profesora.
  3. Sie wurde zur Direktorin berufen.
    — Została mianowana dyrektorką.
Синонимы
zwołać, zwoływać
Eine Sitzung, eine Versammlung oder eine Konferenz einberufen.
Zwołać sesję, zebranie lub konferencję.
нейтральное
  1. Der Vorstand hat eine Dringlichkeitssitzung berufen.
    — Rada zarządu zwołała nadzwyczajne posiedzenie.
  2. Wir müssen die Mitglieder zur Wahl berufen.
    — Musimy wezwać członków do głosowania.
Синонимы
powoływać się, opierać się
Sich auf etwas beziehen oder sich auf eine Quelle stützen.
Odnosić się do czegoś lub opierać się na jakimś źródle.
нейтральное
☞ Przeważnie zwrotne: powoływać się na coś.
  1. Er berief sich auf sein Recht zu schweigen.
    — Powołał się na swoje prawo do milczenia.
  2. Sie beruft sich ständig auf alte Regeln.
    — Ciągle powołuje się na stare zasady.
powołać (do boskiego powołania)
Von Gott oder einer höheren Macht dazu bestimmt werden, eine Aufgabe zu erfüllen.
Być wyznaczonym przez Boga lub wyższą siłę do wykonania jakiegoś zadania.
возвышенное
  1. Er fühlt sich zu diesem Dienst berufen.
    — Czuje, że jest powołany do tej służby.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich berufe
du berufst
er/sie/es beruft
wir berufen
ihr beruft
sie/Sie berufen
Präteritum претеритум
ich berief
du beriefst
er/sie/es berief
wir beriefen
ihr beriefet
sie/Sie beriefen
Imperativ императив
berufe (du)
berufen wir
beruft (ihr)
berufen Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich berufe
du berufest
er/sie/es berufe
wir berufen
ihr berufet
sie/Sie berufen
Konjunktiv II конъюнктив II
ich beriefe
du beriefest
er/sie/es beriefe
wir beriefen
ihr beriefet
sie/Sie beriefen
Partizip партицип
berufend Präsens
berufen Perfekt
Infinitiv инфинитив
berufen
zu berufen
§Идиомы
  • sich auf etwas berufen
    — Powoływać się na coś
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке