mesleği icra etmeye uygun, mesleğe ehil
In der Lage oder berechtigt, eine bestimmte berufliche Tätigkeit auszuüben.
Belirli bir mesleki faaliyeti icra edebilecek durumda veya buna yetkili.
☞ Genellikle nitelikler veya yasal koşullar bağlamında kullanılır.
-
Nach dem Studium ist sie voll berufbar.— Eğitimini tamamladıktan sonra tam anlamıyla işe uygun hale geldi.
-
Er ist für diesen Posten nicht berufbar.— Bu pozisyon için uygun bir aday değildir.
-
Sind die Absolventen sofort berufbar?— Mezunlar hemen işe başlayabilir mi?
Синонимы
Антонимы