mağlup, yenilmiş
In einem Kampf, Wettbewerb oder Konflikt unterlegen oder geschlagen.
Bir mücadelede, yarışmada veya çatışmada yenilmek veya mağlup olmak.
-
Die besiegte Armee zog sich langsam zurück.— Yenilgiye uğrayan ordu yavaşça geri çekildi.
-
Er fühlte sich nach dem Spiel völlig besiegt.— Maçtan sonra kendini tamamen yenilmiş hissetti.
Синонимы
Антонимы