doğrudan konuşma
Die Form des Sprechens oder Schreibens, bei der die Worte eines Sprechers unverändert, meist in Anführungszeichen, wiedergegeben werden.
Bir konuşmacının sözlerinin değiştirilmeden, genellikle tırnak işaretleri içinde aktarıldığı konuşma veya yazı biçimi.
-
In diesem Text wird fast nur die Direkte Rede verwendet.— Bu metinde neredeyse yalnızca doğrudan konuşma kullanılmıştır.
-
Die Schülerin wandelte die Direkte Rede in die indirekte Rede um.— Öğrenci, doğrudan konuşmayı dolaylı konuşmaya çevirdi.
-
Die direkte Rede macht den Text lebendiger und anschaulicher.— Direkt konuşma, metni daha canlı ve anlaşılır hale getirir.
Синонимы