gebietig

[ɡəˈbiːtɪç]

По слогам ge|bie|gig

§ Грамматика

Сравнение · правильный

Positiv

gebietig

Komparativ

gebietiger

Superlativ

am gebiebigsten

§Значения

górzysty, nierówny

Charakterisiert durch eine unebene, zerklüftete oder steile Landschaft.

Charakteryzuje się nierównym, skalistym lub stromym terenem.

нейтральное

Die Wanderung führt durch sehr gebietiges Gelände.

— Wędrówka prowadzi przez bardzo trudny teren.
Die Landschaft dort ist äußerst gebietig.

— Tamtejszy krajobraz jest niezwykle dziki.

Синонимы

Антонимы

wszechstronny, o szerokiej wiedzy

Über ein breites Spektrum an Wissen oder Fähigkeiten verfügend; vielseitig gebildet.

Posiadający szeroki zakres wiedzy lub umiejętności; wszechstronnie wykształcony.

возвышенное

Er ist ein sehr gebietiger Geist.

— To bardzo powściągliwy i skromny człowiek.
Ihre Kenntnisse sind überaus gebietig.

— Pańska wiedza jest niezwykle rozległa.

§Однокоренные

§Связанные слова