imposieren

[impoˈziːʁən]

По слогам im|po|sie|ren

◆ Грамматический конструктор

Управление

jdm. etwas imposieren D— wprowadzić komuś coś w poczucie autorytetu.

„Er versuchte, seinen Gästen seine neue Autorität zu imposieren."

§ Грамматика

Основные формы · правильный

Infinitiv

imposieren

Präteritum

imposierte

Partizip II

hat imposiert

§Значения

imponować

Einen starken, beeindruckenden Eindruck auf jemanden machen.

Wywrzeć na kimś silne, imponujące wrażenie.

возвышенное

Der junge Pianist imposierte das Publikum.

— Młody pianista zrobił wrażenie na publiczności.
Ihre neue Autorität imposiert alle Kollegen.

— Jej nowa autorytetowość wywiera wpływ na wszystkich kolegów.

Синонимы

aufzwingen·auferlegen

narzucać

Jemandem etwas (Regeln, Gesetze, Bedingungen) aufzwingen oder auferlegen.

Wymusić na kimś coś (zasady, prawa, warunki) lub nałożyć to na kogoś.

возвышенное терминологическое

☞ Często w znaczeniu autorytarnego narzucania woli.

Die Regierung imposierte dem Volk neue Steuern.

— Rząd nałożył na lud nowe podatki.
Der neue Chef imposiert dem Team strenge Arbeitszeiten.

— Nowy szef narzuca zespołowi surowe godziny pracy.

§ Спряжение — полные таблицы

Präsens презенс

ich	imposiere
du	imposierst
er/sie/es	imposiert
wir	imposieren
ihr	imposiert
sie/Sie	imposieren

Präteritum претеритум

ich	imposierte
du	imposiertest
er/sie/es	imposierte
wir	imposierten
ihr	imposiertet
sie/Sie	imposierten

Imperativ императив

—
imposiere	(du)
—
imposieren	wir
imposiert	(ihr)
imposieren	Sie

Konjunktiv I конъюнктив I

ich	imposiere
du	imposierest
er/sie/es	imposiere
wir	imposieren
ihr	imposieret
sie/Sie	imposieren

Konjunktiv II конъюнктив II

ich	imposierte
du	imposiertest
er/sie/es	imposierte
wir	imposierten
ihr	imposiertet
sie/Sie	imposierten

Partizip партицип

imposierend	Präsens
imposiert	Perfekt

Infinitiv инфинитив

imposieren

zu imposieren

§Однокоренные

imposant

imponujący, robiący wrażenie

dieImposanz

imponującość

§Связанные слова

diktieren·befehlen·dominieren