çiğneme
Den Akt des Kauens ausführfend; den Mund bewegend, um Nahrung zu zerkleinern.
Çiğneme eylemini gerçekleştiren; yiyeceği parçalamak için ağzını hareket ettiren.
-
Das kauende Kind sah mich an.— Çiğneyen çocuk bana baktı.
-
Er saß dort mit kauendem Mund.— O, çiğneyerek orada oturuyordu.
-
Die kauenden Tiere machten Lärm.— Çiğneyen hayvanlar gürültü yapıyordu.
Синонимы
Антонимы