çömelmiş, büzüşmüş
In einer hockenden oder geduckten Körperhaltung verharrend.
Çömelmiş veya eğilmiş bir vücut duruşunda kalmak.
-
Der kauernde Mann wartete im Schatten.— Çömelmiş adam gölgede bekliyordu.
-
Sie sahen die kauernde Katze im Gebüsch.— Çalılıklarda çömelmiş kediyi gördüler.
-
Er blieb kauernd am Boden.— Yere çömelmiş halde kaldı.