koordine eden
Die Abstimmung oder Organisation von verschiedenen Elementen, Abläufen oder Personen steuernd oder ordnend.
Çeşitli unsurların, süreçlerin veya kişilerin eşgüdümünü veya düzenlenmesini sağlama.
-
Sie übernimmt die koordinierende Rolle im Projekt.— Projede koordinasyon görevini üstleniyor.
-
Die koordinierenden Maßnahmen zeigten schnelle Wirkung.— Koordinasyon önlemleri hızlı bir etki gösterdi.
-
Die Abteilungen arbeiten koordinierend zusammen.— Bölümler koordineli bir şekilde birlikte çalışır.
Синонимы
Антонимы