Глагол Частотностьtop-25000CEFR B2

meißeln

[ˈmaɪ̯sn̩]
По слогам meiß|eln
◆ Грамматический конструктор
Управление
etwas (Akkusativ) meißeln A— bir şeyi yontmak
„Der Bildhauer meißelt eine Figur aus Marmor."
aus etwas (Dativ) meißeln D— bir şeyden heykel oyma
„Er meißelt eine Statue aus dem Stein."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
meißeln
Präteritum
meißelte
Partizip II
hat gemeißelt
§Значения
oymak
Mit einem Meißel eine Form aus einem harten Material wie Stein oder Holz herausarbeiten.
Bir keski ile taş veya ahşap gibi sert bir malzemeden bir şekil oyarak çıkarmak.
нейтральное
  1. Der Bildhauer meißelt eine Figur aus dem Marmor.
    — Heykeltıraş, mermerden bir figür yontuyor.
  2. Er hat die Inschrift sorgfältig in den Stein gemeißelt.
    — Yazıtı taşa özenle kazımıştı.
Синонимы
oymak, şekillendirmek
Etwas mit großer Mühe oder sehr langsam und mühsam erschaffen oder gestalten.
Büyük çaba ile veya çok yavaş ve zorlukla yaratmak veya şekillendirmek.
возвышенное
☞ Genellikle sanatsal veya entelektüel çalışmalar için mecazi bir ifade olarak kullanılır.
  1. Sie meißelte sich ihren Ruf als Expertin mühsam heraus.
    — Uzman olarak itibarını zorluklarla kazandı.
  2. Der Autor meißelt an seinem neuen Meisterwerk.
    — Yazar, yeni başyapıtını şekillendiriyor.
Синонимы
eleştirmek, yerden yere vurmak
In der Umgangssprache: Jemanden oder etwas sehr hart kritisieren oder abwerten.
Günlük dilde: Birini veya bir şeyi çok sert bir şekilde eleştirmek veya değersizleştirmek.
разговорное
  1. Die Kritiker haben den neuen Film ordentlich gemeißelt.
    — Eleştirmenler yeni filmi oldukça beğenmişler.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich meißle
du meißelst
er/sie/es meißelt
wir meißeln
ihr meißelt
sie/Sie meißeln
Präteritum претеритум
ich meißelte
du meißeltest
er/sie/es meißelte
wir meißelten
ihr meißeltet
sie/Sie meißelten
Imperativ императив
meißle (du)
meißeln wir
meißelt (ihr)
meißeln Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich meißle
du meißelest
er/sie/es meißle
wir meißeln
ihr meißelest
sie/Sie meißeln
Konjunktiv II конъюнктив II
ich meißelte
du meißeltest
er/sie/es meißelte
wir meißelten
ihr meißeltet
sie/Sie meißelten
Partizip партицип
meißelnd Präsens
gemeißelt Perfekt
Infinitiv инфинитив
meißeln
zu meißeln
§Идиомы
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке