Перевод
Интерфейс
Глагол Частотностьtop-25000CEFR C1

pluralisieren

[pluʁaliˈziːʁən]
По слогам plu|ra|li|sie|ren
◆ Грамматический конструктор
Управление
etw. pluralisieren A— spłuralizować coś.
„Der Linguist versucht, das Wort zu pluralisieren."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
pluralisieren
Präteritum
pluralisierte
Partizip II
hat pluralisiert
§Значения
pluralizować
Einen Begriff oder ein Wort in die Mehrzahl setzen.
Przekształcenie pojedynczego wyrażenia lub słowa w formę liczby mnogiej.
нейтральное
  1. Der Lehrer pluralisiert das Nomen.
    — Nauczyciel tworzy liczbę mnogą rzeczownika.
  2. Hast du das Wort bereits pluralisiert?
    — Czy już przypadkiem spoliczaliśeś to słowo?
Синонимы
vervielfältigen·ausweiten
pluralizować, mnożyć
In der Mathematik oder Logik eine Menge oder einen Ausdruck in mehrere Teile zerlegen oder vervielfältigen.
W matematyce lub logice: podzielić zbiór lub wyrażenie na kilka części lub zwielokrotnić je.
терминологическое
  1. Die Forscher pluralisieren die Datenmenge.
    — Badacze dokonują pluralizacji zbioru danych.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich pluralisiere
du pluralisierst
er/sie/es pluralisiert
wir pluralisieren
ihr pluralisiert
sie/Sie pluralisieren
Präteritum претеритум
ich pluralisierte
du pluralisiertest
er/sie/es pluralisierte
wir pluralisierten
ihr pluralisiertet
sie/Sie pluralisierten
Imperativ императив
—
pluralisiere (du)
—
pluralisieren wir
pluralisiert (ihr)
pluralisieren Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich pluralisiere
du pluralisierest
er/sie/es pluralisiere
wir pluralisieren
ihr pluralisiereet
sie/Sie pluralisieren
Konjunktiv II конъюнктив II
ich pluralisierte
du pluralisiertest
er/sie/es pluralisierte
wir pluralisierten
ihr pluralisiertet
sie/Sie pluralisierten
Partizip партицип
pluralisierend Präsens
pluralisiert Perfekt
Infinitiv инфинитив
pluralisieren
zu pluralisieren
§Однокоренные
derPlural
liczba mnoga
diePluralität
pluralność, różnorodność
§Связанные слова
grammatikalisch·beugen

Сообщить об ошибке