mówiący
Die Tätigkeit des Sprechens ausführend oder gerade vollziehend.
Wykonujący lub właśnie wykonujący czynność mówienia.
☞ Imiesłów I od „reden” w funkcji przymiotnika.
-
Der redende Mann wurde plötzlich ganz still.— Mówiący mężczyzna nagle zamilkł.
-
Ich hörte eine redende Stimme im Nebel.— Usłyszał mówiący głos w mgle.
-
Die redenden Kinder störten die Prüfung.— Mówiące dzieci zakłócały egzamin.
Синонимы
Антонимы