kłótliwi, skłóceni, rozdarci
In einem Zustand des Streits oder der Uneinigkeit mit anderen Personen befindlich.
Znajdujący się w stanie konfliktu lub niezgodności z innymi osobami.
-
Die beiden Brüder sind seit Jahren zerstritten.— Obaj bracia od lat są skłóceni.
-
Eine zerstrittene Familie findet keinen Frieden.— Rozkłócona rodzina nie zaznaje spokoju.
-
Die Parteien sind tief zerstritten.— Strony są głęboko skłócone.
-
Er ist seit Monaten mit seinem Nachbarn zerstritten.— Od miesięcy kłóci się ze swoim sąsiadem.
Синонимы
Антонимы