Перевод
Интерфейс
Глагол Частотностьtop-25000CEFR C2

zwiebeln

[ˈtsviːbl̩n]
По слогам zwie|beln
◆ Грамматический конструктор
Управление
etwas zwiebeln A— coś pokroić w piórka
„Sie zwiebeln die Zwiebeln für die Suppe."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
zwiebeln
Präteritum
zwiebelte
Partizip II
hat gezwiebelt
§Значения
kroić/obierać cebulę
Zwiebeln schälen oder in Stücke schneiden.
Obrać cebulę lub pokroić ją na kawałki.
нейтральное
  1. Ich zwiebel gerade die Zwiebeln für die Suppe.
    — Właśnie kroję cebulę do zupy.
  2. Hast du die Zwiebeln schon gezwiebelt?
    — Czy już pokroiłeś cebulę?
Синонимы
hacken·schneiden
dodać cebuli
Etwas mit Zwiebeln zubereiten oder mit Zwiebeln würzen.
Przygotować coś z cebulą lub przyprawić cebulą.
нейтральное
  1. Er zwiebelt das Fleisch mit viel Zwiebeln.
    — Dodaje do mięsa dużo cebuli.
przesadzać, wyolbrzymiać
In der Umgangssprache: Etwas sehr intensiv oder aufdringlich tun.
W języku potocznym: Robić coś bardzo intensywnie lub natarczywie.
разговорное
☞ Bardzo nieformalne i zależne od kontekstu.
  1. Hör auf zu zwiebeln, das ist zu viel!
    — Przestań dodawać cebulę, to za dużo!
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich zwieble
du zwiebelst
er/sie/es zwiebelt
wir zwiebeln
ihr zwiebelt
sie/Sie zwiebeln
Präteritum претеритум
ich zwiebelte
du zwiebeltest
er/sie/es zwiebelte
wir zwiebelten
ihr zwiebeltet
sie/Sie zwiebelten
Imperativ императив
—
zwieble (du)
—
zwiebeln wir
zwiebelt (ihr)
zwiebeln Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich zwieble
du zwiebelst
er/sie/es zwieble
wir zwiebeln
ihr zwiebelet
sie/Sie zwiebeln
Konjunktiv II конъюнктив II
ich zwiebelte
du zwiebeltest
er/sie/es zwiebelte
wir zwiebelten
ihr zwiebeltet
sie/Sie zwiebelten
Partizip партицип
zwiebelnd Präsens
gezwiebelt Perfekt
Infinitiv инфинитив
zwiebeln
zu zwiebeln
§Однокоренные
dieZwiebel
cebula
derZwiebelring
pierścień cebulowy (biżuteria)
§Связанные слова
schälen·würfeln·wiegen

Сообщить об ошибке