bezwyjątkowość, wyłączność
Der Zustand, in dem es keinerlei Ausnahmen gibt; die absolute Regelmäßigkeit oder Beständigkeit.
Stan, w którym nie ma żadnych wyjątków; absolutna regularność lub stałość.
☞ Często używane jako abstrakcyjny stan.
-
Die Ausnahmslosigkeit der Regeln sorgt für Ordnung.— Bezwzględna przestrzeganie zasad zapewnia porządek.
-
Man bewunderte die Ausnahmslosigkeit seines Handelns.— Podziwiano niezawodność jego działań.
Синонимы
Антонимы