bękart, dziecko pozamałżeńskie
Ein Kind, dessen Eltern nicht verheiratet sind (veraltet und abwertend).
Dziecko, którego rodzice nie są małżeństwem (przestarzałe i obraźliwe określenie).
☞ To słowo jest dziś używane niemal wyłącznie jako wyzwisko.
-
Er beschimpfte den Jungen als einen Bastard.— Przeklinał chłopca, nazywając go bękartem.
-
In alten Romanen wird oft von einem Bastard gesprochen.— W starych powieściach często mowa jest o bękarcie.
Синонимы