Существительное Частотностьtop-10000CEFR B1
der

Beamter

[beˈamtɐ]
По слогам be|am|ter
§ Грамматика
Genitiv
des Beamten
Plural
die Beamten
§Значения
urzędnik, pracownik służby cywilnej
Eine Person, die in einem öffentlichen Dienstverhältnis steht und staatliche Aufgaben wahrnimmt.
Osoba pozostająca w stosunku służbowym w administracji publicznej i wykonująca zadania państwowe.
нейтральное
  1. Der Beamte prüft die eingereichten Dokumente sorgfältig.
    — Urzędnik starannie sprawdza złożone dokumenty.
  2. Sie möchte als Beamte im Finanzamt arbeiten.
    — Chce pracować jako urzędniczka w urzędzie skarbowym.
  3. Viele Beamte sind in diesem Bereich tätig.
    — W tej dziedzinie pracuje wielu urzędników.
urzędnik, funkcjonariusz
Ein Amtsträger oder Funktionär in einer Organisation oder einem Verband.
Urzędnik lub funkcjonariusz w organizacji lub związku.
возвышенное
  1. Er agierte als ein loyaler Beamter der Partei.
    — Zachowywał się jak lojalny urzędnik partii.
  2. Die Entscheidung wurde von einem hohen Beamten getroffen.
    — Decyzję podjął wysoki urzędnik.
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке